مسجد امير چخماق
مسجد امير چخماق که در تاريخهاي يزد به نام مسجد جامع نو نيز خوانده شده است، در دوره صفويه به همت امير جلال الدين چخماق شامي حاکم يزد از امراء و سرداران و مقرب درگاه شاهرخ و زن او ستي (بي بي) فاطمه خاتون احداث شده است. اين مسجد در سال 841 هـ.ق به پايان رسيد.از حيث زيبايي، وسعت، اهميت و اعتبار بعد از مسجد جامع شهر قرار دارد.
در توصيف اين مسجد بايد گفت که در کرياس (ساختمان جلوي درب وروردي) مسجد به ميدان مير چخماق باز ميشود، سنگي نصب گرديده که بر آن متن وقفنامهاي به خط نسخ نقر شده است.
در طرف راهروي شمالي که از درب کرياس به صحن وارد ميشود، شبکههايي ظريف از کاشيهاي معرق در پنجرهها نصب شدهاند. قسمتي از سردر صفحه ايوان کاشيکاري معرق شده است و جرزهاي آن آجري رنگ ميباشد. دور خارجي گنبد و بر کمربند آن عبارت «السلطان ظل الله....» به کوفي بنايي تکرارشده است.
محراب صحنه اصلي از کاشي معرق است با ساختماني مقرنس کاري که در وسط آن سنگ مرمر بسيار خوشتراشي به اندازه 1/15 در 3/38 متر نصب شده است. و در وسط منقرص کاري يک گل مربع به اندازه 54 در 95 سانتيمتر نصب است و در دست چپ ايران، يک سنگ مرمر به اندازه 28 در 30 سانتيمتر نصب شده است.سر در شرقي مسجد داراي کتيبهاي از کاشي معرق به خط ثلث محمد الحکيم است.
گنبد مسجد خميده و ترکدار است با کاشي سبز رنگ کاشي شده و پيرامون آن نيز کتيبهاي به خط کوفي قرار دارد.